Jeśli ktoś nas pyta, dlaczego od lat wracamy na Hvar, to oczywiście mówimy coś o widokach, o tym, że słońce świeci tu jakby miało osobisty kontrakt z wyspą… ale prawda jest taka, że jedzenie jest tu tak dobre, że człowiek zaczyna planować powrót już w trakcie ostatniego kęsa. Chorwacja ma swój kulinarny urok, ale Hvar? Hvar to już w ogóle osobny wszechświat smaków – taki, w którym grillowana ryba i kieliszek Plavaca potrafią naprawić nawet najgorszy dzień.

Smaki, które trzeba poznać, żeby zrozumieć Hvar

Dalmatyńska kuchnia jest prosta, ale to właśnie ta prostota robi robotę. Tu nie ma kombinowania – jest świeżo, uczciwie i tak, że człowiek zaczyna się zastanawiać, czy przypadkiem nie powinien zacząć maczać chleba w oliwie jak wino degustacyjne.

Kilka rzeczy, które zawsze polecamy:

• Owoce morza – świeże jakby dopiero co same przyszły na talerz.
• Grillowana ryba – dorada, brancin, okoń morski… wszystko, co pływa, smakuje tu lepiej.
• Oliwa – lokalna, gęsta, pachnąca.
• Wina z Hvaru – Plavac Mali to klasyk, który pasuje do wszystkiego.
• Peka, buzara, gregada – dalmatyńskie klasyki, które potrafią uciszyć nawet najbardziej rozmownego człowieka.

Nasze hvarskie rytuały, bez których sezon się nie liczy

Po tylu latach mamy swoje stałe punkty programu:

• Kawa w konobie Lem we Vrbosce – widok na zatokę jest tak dobry, że człowiek zapomina mieszać cukier.
• Pizza w Skojic – bo czasem trzeba zrobić przerwę od owoców morza i zjeść coś, co po prostu daje szczęście.
• Konoba Junior w Hvarze – najlepsze krewetki, jakie jedliśmy na wyspie. Był tu nawet Makłowicz i też polecał, więc to nie tylko nasze fanaberie.

A potem jest Pelago – miejsce, które traktujemy jak kulinarny dom na Hvarze.

Pelago – restauracja, do której wracamy jak do rodziny

Pelago to nie jest „kolejna restauracja na wyspie”. To miejsce prowadzone przez rodzinę, z którą od lat się przyjaźnimy. I to czuć – w atmosferze, w podejściu, w jedzeniu. Tu nikt nie udaje fine diningu, ale wszystko smakuje tak, jakby kucharz miał supermoce.

Co jedliśmy tym razem?

Dużo. I dobrze.

• Cevapcici – klasyk, który zawsze wchodzi za lekko.
• Gnocchi z krewetkami – kremowe, aromatyczne, takie „zjedz i uśmiechnij się”.
• Okoń morski i dorada – świeże, idealnie przyprawione, znikają z talerza szybciej niż planowaliśmy.
• Pasticada – dalmatyńska duma, mięso tak miękkie, że nie potrzebuje noża.
• Stek z tuńczyka – soczysty, perfekcyjnie wysmażony.
• Peka z ośmiornicy – absolutny sztos. Danie, które powinno mieć własny fanclub. Miękka, aromatyczna, rozpływająca się w ustach – totalna poezja, ale taka, którą się je, a nie recytuje.

Dlaczego kochamy Pelago?

• Bo jedzenie jest tu lokalne, uczciwe i zawsze świeże.
• Bo klimat jest taki, którego nie da się podrobić – trochę jakbyś jadł u znajomych, którzy akurat gotują lepiej niż większość restauracji.
• Bo za każdym razem wychodzimy stąd szczęśliwi i najedzeni.
• Bo wracamy tu zawsze, bez wyjątku.

A jeśli chcesz zobaczyć, jak to wygląda naprawdę…

…to nagraliśmy cały odcinek z naszej wizyty w Pelago. Bez pozowania, bez udawania – za to z dużą ilością jedzenia i komentarzy w stylu „Nie Pieprz Tyle”.

Jeśli lubisz jedzenie, Chorwację albo po prostu chcesz zobaczyć, jak wyglądamy, kiedy jesteśmy naprawdę szczęśliwi (czyli z talerzem w ręku), to koniecznie obejrzyj.